Wat is er heerlijker dan samen zijn, samen fijne dingen doen, uitstapjes maken en dan samen aan tafel schuiven om samen te genieten van een lekkere maaltijd.
De tijd was rijp: een verlengd weekend, een fijne bende volk en een vakantiehuis geboekt. Met pakken en zakken vertrekken we met de auto naar Maredsous. De rit duurt niet meer dan twee uur en het stoofvlees zal zonder morsen (of toch bijna) veilig aankomen. De geur van het half warme stoofpotje vult de auto en zorgt dat ik nog veel vlugger op bestemming wil zijn. Het zorgt ook voor de nodige slappe lach en als je achter het stuur zit... Moet ik nog meer zeggen?... Dat dacht ik al. :D
Aangekomen worden we hartelijk begroet door de rest van de bende vrienden en krijg ik spontaan een glimlach op mijn gezicht. Zoals altijd. Nu weet ik weer waarom ik deze mensen leuk vind, ik ben er echt welkom. Als mens heb je niet veel meer nodig. Alle ingredienten voor ontspanning en plezier zijn aanwezig, ik kan relaxen en genieten. Ik ben niet alleen, iedereen is blij mekaar terug te zien. Man, dat doet deugd aan het hart.
Er staan meteen uitstappen op het programma en de dag is goed gevuld, van een citadel-bezoek tot romantische grotten en om de dag te eindigen: ijsjes! Dat het laatste heerlijk is lezen we op de vrolijke gezichtjes die met stralende ogen hun ijsjes geen seconde uit het oog verliezen. Heerlijk genieten! Dat de zon wat te fel schijnt en dat hoofdpijn mijn hersenen pijnigen vergeten we voor een paar ogenblikken. Gewoon puur gelukkig zijn.
's Avonds eten we allemaal, een bende van 15, samen aan een jumbotafel, eigenlijk te klein, homemade stoofvlees met rauwe groenten en vers gebakken brood. We hebben echt niets meer nodig, de opvallende rust tijdens het eten zegt even veel als alle toffe complimenten die erna volgen. Toen er een paar ogen verlangend kijken naar de restjes in de kom, kan ik niet laten om die persoon brood aan te bieden met de mededeling: "neem de kom en sop uit!" Mijn glimlach was motivatie genoeg. Als kok heb ik dat recht, vind ik. Niet iedereen was het daar mee eens, maar toen ze het gelukkige gezicht zagen... wie kan daar dan nog tegen zijn? We zijn vrienden onder een.
Als we na de maaltijd eens rondkijken zijn er al vermoeide oogjes te bespeuren, ook wijzelf zijn eigenlijk wel moe maar daar geven we niet aan toe, daar is het nog wat te vroeg voor. De uitdrukking "goe moe" is hier welop zijn plaats. Zeker de kleine koters zijn doodop en liggen vrij vlug in hun bed. Zo'n een heerlijke dag kan je alleen maar afsluiten met een lekkere bruine Maredsous. Santé!