Zonneschijn, overvloedig, massaal en genadeloos.
Wie geen last heeft van de zon, heeft geen idee hoe dat humeur en gemoed beïnvloedt. Wanneer er dan een uitstap wordt gepland op een dag die zonnig zal zijn, word ik toch een beetje ongerust. Op zo een moment heb ik dan schitterende vrienden die begrijpen wat dat doet met een mens als ik. Meteen kwamen ze mij ter hulp met petten, zonnecrème en bandana's, zodat ik 's avonds niet als rode kreeft op een bord belandt. Al gauw krijg ik de naam 'Laurentine of Arabia', want de uiterlijke vergelijking dit filmpersonage komt wel in de buurt. De nuchtere opmerking "wij weten waarom jij dat draagt, dat is genoeg." is een echte motivator en heb ik mij volledig laten gaan. En een mens leert leven met starende blikken, meer zelfs, ik voel mij wel goed met mijn outfit. Ik mis alleen nog zo een plopgeweer uit "Peter en de Wolf"... :-)
Eenmaal op uitstap bewijst de bandanapet echt zijn nut. Mijn humeur is opperbest en ik zing uit volle borst een hele sliert aan kinderliedjes mee. De opmerking dat het allemaal schooljuffen zijn doet mij grinniken want het zijn inderdaad stuk voor stuk juffen... "Eeeen den boom staat op de bergen aliealoooo, en den boom staat op de bergen aliealoooooo! Een der was nen tak een pracht van nen tak o jongens wat nen tak ..." De niet-juffen of beter gezegd de mannen schudden eens meewarig hun hoofd en laten bijna ongemerkt de afstand tijdens het wandelen vergroten. Tiens, hoe zou dat nu komen?
Ondertussen is het moment daar dat we met railbikes een tripje doen. Amaai mijne frak, je mag goed doortrappen maar het waren toch meestal de dames die het trapwerk mochten doen. En de heren? Die zaten lekker in de zon te genieten van het mooie uitzicht. Ik wil eigenlijk niet weten over welk uitzicht ze het hebben terwijl ze hun koffie drinken, maar we nemen aan dat het als compliment bedoeld is. *knipoog*
Ondertussen gaat het door bij de dames van "In de grote Oceaan is een olifant vergaan met een onderbroekje aan vol gaatjes gaatjes gaaaaaatjes, in de grote Oceaan..." en zingen ook de kindjes mee. Onze lol kan niet meer op. Het is weer een zalige dag.
'S Avonds zijn we weer voldaan van de heerlijke volle dag vol fun en pret en ook de vermoeide ogen zijn weer van de partij. Na weeral een overheerlijke maaltijd valt het mij opeens in dat die bandanapet echt wel dé max is. (een mens is nooit te oud om te leren, hé?) Ik ben absoluut niet verbrand en een 'bandanapet' zal voor mij altijd meer zijn dan maar een gewone pet. Die zal altijd een heel fijne herinnering blijven aan erg toffe vrienden. Met die gedachte kan ik moe en gelukkig mijn dag afsluiten.