Het verkeer is in onze samenleving niet veilig. Wie er als een fietser, een voetganger en zelfs als een autobestuurder doorheen moet, weet hoe druk en stresserend de spits kan zijn. Ik rij dagelijks met mijn fiets door een schoolbuurt en wat je daar soms ziet kan je niet normaal meer noemen. Okee, Ik kan een aantal reacties begrijpen, maar wees dan consequent en houd je aan de verkeersregels. Akkoord: Ouders met schoolgaande kinderen zijn (terecht) niet happig om hun kleine of grotere spruiten alleen door deze massa rijdend metaal te sturen. Akkoord: Deze ouders besluiten, uit bezorgdheid de kinderen met de wagen naar school te brengen en daarna (soms) zelf naar hun werk te rijden. Maar aan de school toegekomen, is alles haastwerk!
Een klein voorbeeld:
1) Ze zijn al laat vanwege die "files" in de binnenstad
2) Dus parkeren ze waar ze "denken" dat ze mogen parkeren.
3) Gevolg: de ziekenwagen met sirene uit de kliniek net naast de school kan niet door (!) vanwege al die dubbel geparkeerde auto's . Echt gebeurd...
Wat stel ik nog vast?! De helft van die ouders (niet allemaal gelukkig!), dragen géén gordel. Soms hebben zelfs de kinderen géén gordel aan! De logica hiervan ontgaat mij volledig. Misschien ben ik te kritisch... maar daar kan ik echt niet tegen. De ouders brengen hun kinderen nèt met de wagen omdat het niet veilig is in het verkeer... maar een gordel dragen is blijkbaar niet nodig. Sommige vinden het zelfs niet nodig dat de kinderen een gordel dragen. Die zie je dan naar alle kanten bewegen, zij zitten absoluut niet vast. Nogmaals, de logica ontgaat mij helemaal. Totaal onverantwoord.
Uiteindelijk kom ik met de fiets toe aan mijn werk en steek de straat over aan een schoolpoort. Daar is een zebrapad, maar om er te geraken moet vaak ik afstappen omwille van dubbel geparkeerde auto's waarvan de portieren openvliegen en kinderen eruit stormen. Met de fiets aan de hand wandel ik dan over het voetpad in de richting van het zebrapad. Daar ontwijk ik de schoolgaande jeugd en de ouders met hun kinderen die te voet toekomen. Om nog maar te zwijgen over auto's die geen ruimte laten voor fietsers met kinderen achterop, die op hun beurt ook weer moeten uitwijken. Een straat zonder einde.
Uiteindelijk komen we aan het zebrapad toe. Daar staat elke dag een "klaar-over" met een verbodsbord het verkeer aan het zebrapad te regelen. Mijn bewondering gaat uit naar die dame want elke dag opnieuw doet zij keurig haar werk. Zij is één van de weinige die de mensen beleefd ter orde durft roepen. Wat niet altijd in dank wordt aangenomen. Prima dame! Zij doet het schitterend. Door haar geraak ik tenminste heelhuids en zonder kleerscheuren de straat over. Zij heeft lef en geeft een beter voorbeeld dan de meeste mensen aan die schoolpoort. Zo mogen er meer zijn.