~ live love laugh and be happy ~

Door deze voetgangers tunnel wandelen is toch even anders. De oneindig lange muren zijn niet meer eindeloos, in tegendeel. Een gigantisch groot en lang gedicht versiert de muren en de tijd lijkt ineens veel sneller te lopen, net als jij. Je hunkert naar de volgende woorden, zinnen en beelden terwijl het langzaam, maar zeker, aan je voorbij glijdt.
Ik ben nog altijd onder de indruk en vind het fijn dat, als je weer huiswaarts gaat, er nog een tweede gedicht op je wacht. Wanneer je boven komt, moet je toch even wennen aan het licht, ondanks de nacht. Alsof de poëzie lijkt te trekken aan je mouw, alsof ze wil zeggen ...vergeet mij niet!